#27 Anticiperen op vergrijzing

Binnenkort hebben de rollators, grijze haren en wandelstokken de overhand in Nederland. De intocht van deze vergrijzing komt niet pas over vele decennia, maar is nu al aan de gang. Dit betekent een enorme verandering voor de maatschappij, vooral op het gebied van wonen en zorg. De noodzaak om in beweging te komen is groot, maar de daadwerkelijke actie is vooralsnog klein. Opmerkelijk, want het omgaan met een vergrijsde samenleving in de nabije toekomst vraagt nú al een grote mate van voorsorteren. Hierbij ligt de grootste kans in het faciliteren van een vergrijzingsbestendige woonomgeving: een omgeving waar zowel de woning, de wijk en het sociale netwerk zorgen dat ouderen lang en goed zelfstandig kunnen wonen.

Een vergrijzingsbestendige woonomgeving ondersteunt en faciliteert de leefstijl van ouderen en stimuleert hen om een actieve oudere te zijn, iemand die nog volop meedraait in de samenleving. De huidige woningvoorraad biedt hierin nauwelijks aanbod. De komende jaren zullen tienduizenden ouderen noodgedwongen in ongeschikte woningen verblijven omdat er simpelweg geen andere voorhanden zijn. De reflex om nieuwe seniorenwoningen bij te bouwen is begrijpelijk, maar pakt in de praktijk vaak verkeerd uit. Want de ouderen van nu en straks blijken zeer honkvast te zijn en nauwelijks bereid tot verhuizen, wat volledig los staat van het aanbod aan geschikte huisvesting. Daarnaast is een groeiend aandeel ouderen zelf huiseigenaar. Deze groep komt steeds vaker noodgedwongen vast te zitten in zijn eigen, ongeschikte woning, doordat het huis niet verkocht wordt. Een probleem dat sterk opspeelt in gebieden met weinig druk op de woningmarkt, zoals krimpregio’s. Vergrijzingsbestendig wonen vraagt dan ook in de eerste plaats om een aanpassingsopgave van de bestaande woningvoorraad.

Artikel in De Architect, april 2014. Dit artikel is het tweede in een drieluik over vergrijzing.

Download een PDF van dit artikel